Çemişgezekliyiz Ziyaretçi defteri Mesajları

mustafa/çemişgezek-Tunceli 21/06/2010 23:41
Öncelikle herkese merhaba sitemizi yakından takip ediyorum emegi geçen herkese teşekkürler.Benim bir istegim var sizlerden umarım bu istegimi dikkate alır ve gerekli yerlere bu istegi iletirsiniz.İstege gelince gedikler nahyesinin elektirikleri neden sürekli kesintiye uğruyor bunun sebebi ne evlerdeki elektirikli aletlerin sürekli bozulması ve bunların tamir olayları neden hep gariban köylümüze insafsızca yükleniyor. Lütfen bu olayı ana sayfanızda yayınlarsanız belki dikkat çeker ve bir nebze olsun birileri bir şeyler yapar.SAYGILARIMLA.

KARAGULMEZ/EKİNDERE(RABAT) 19/06/2010 15:20
Ekindere rabat köyüne saygılar selamlarrr

Ahmet özcan/yünbüken 18/06/2010 21:46
Degerli hemşerilerimiz,Yünbükenköyü yardımlaşma ve kalkınma derneginin kuruluşundan dolayı hepinizi kutluyorum.Bizlere düşen görev olursa memnuniyetle bekliyorum.Selamlar,görevlerinizde başarılar dileri.

Yavuz Veysel ÇENE/Çemişgezek 18/06/2010 14:57
Değerli Abim Veysei ÇENE'nin ölmü nedeni ile gerek bizzat acımızı paylaşmaya köyümüze gelen gerek tlf. ve mail yoluyla taziyelerini bildiren tüm hemşerilerimize ÇENE ailesi adına teşekkürlerimi iletir bilvesile tekrar canım ağbime yüce Allahtan rahmet temenni ederim. Nur içinde yat Canım abim

Adnan Özçelik/Koçolu-Çemişgezek 14/06/2010 18:14
Çemişgezek sözcüğü geçtiğinde içinde bişeylerin tutuştuğunu hisseden herkese merhaba.Ben ilkokul arkadaşlarıma ulaşmaya çalışıyorum(1968-1973)Öğretmenimiz rahmetli Nurullah Özkan’dı...Arkadaşlara ulaşmak için duyan bilen olursa lütfen haber versin.Mesala Ali Fatik,Birsen Engin,Sayder Çıplak,Selahattin-Şerefnur Güntemur kardeşler(Babaları savcıydı sanırım)Dilek Güner,Kibar,Abdullah Özçelik,Hıdır Tekin,Fatma Çelik,Süreyya…,Hıdır Demirtaş,Köseler...ve adlarını soyadlarını hatırlayamadığım diğer arkadaşlarım.Buralarda biriniz bu çağrıya rastlarsanız iletişim kurarsanız çok mutlu olacağımıza inanıyorum...Herkesin sağlıklı olmanın ve hatırlanmanın sevincini yaşaması dileğiyle,,

ahmet özcan/çemişgezek 14/06/2010 17:13
Sevgili abimiz Fahrettin Cihan'ın aniden ölümü hepimizi derinden üzmüştür.Abimize Allahtan rahmet,kederli ailesine baş saglıgı dilerim.

ibo/ 11/06/2010 15:29
siteniz çok güzel tebrikler

Adsız/ 07/06/2010 15:39
merhaba çemişgezek.ilk geldiğim gün hiç alışamamıştım sana ama senden ayrılınca çok zor geldi.arkadaşlarım vardı öğretmenlerim ne çok severdim onları.senide ama sen babamı aldın benden hayatımı kararttın birden.bütün herşey değişti arkadaşlarım bile unuttu aramaz oldu çok vefasız çıktın çemişgezek çok

MÜCAHİT POLAT/ELAZIĞ 06/06/2010 13:58
MRBLAR BEN DE ÇEMİŞGEZEKLİYİM . AYNI ZAMANDA DERNEK BAŞKANIMIZ SAYIN .YAVUZ KORAY TANYERİNİN ÖĞRENCİSİYİM . VE YEGENİ SAYILIRIM. WEB TASARIM . PROĞRAMLAMA. BİLGİSAYAR HAKKINDA TÜM KONULAR SORUNSUZ BİLGİYE SAHİBİM . WEB SİTENİZE BİLGİ AKTARMADA YARDIMCI OLABİLİRİM . SAYGILARIMLA .

Bezar/ 03/06/2010 13:17
Selam güzel memleketimin güzel insanları...

ahmet özcan/çemişgezek 26/05/2010 14:17
Gazeteci sayın Yavuz Donat'a teşekkürler ediyorum.Benim memleketimi gazetesine taşımış ve övgüyle bahsetmiş.Hemşerilerime en derin saygılarımla!

ersin çulcu/kocaeli 26/05/2010 10:55
tüm çemişgezekli hemşerilerime kocaelinden selamlar memleketimizin kıymetini bilelim çemişgezek gibisi varmı

koray kola/tunceli 18/05/2010 12:44
Sılayı yitirmeyenler için sıla bir hasrettir. Sıla sevilenler, sevgililer diyarıdır. Sıladan ayrılmaya mecbur olan insanımız, hem kendisini zorlayan bu mecburiyetlere hem de kendi kaderine sitem dolu şu türkünün duygularında özünü bulur: Pek fena vakıtta çıktım sıladan Gam kasavet için yaratmış Yaradan Terki diyar edip ayrıldım anadan Ol sebepten arzularım sılayı... Lügatler “sıla”yı; “memleket, vatan” olarak tanımlar. Ancak “ulaşma, varma, kavuşma” açıklaması da “sıla” için yapılır. Bülbülün “altın kafes” yerine “ah vatanım” dediği “sılası olsa gerektir. Bunun için “sıla hasreti”, içinde duyguların yoğunluğunu taşıyan deyimlerden biridir. Aşırı derecedeki bu memleket hasretine “sıla hastalığı” da denir. “Sıla hastalığı”na tutulanlar da; akraba ve sevdiklerini ziyaret etme anlamına gelen “sıla-yı rahim”de bulunurlar. Dost bir şairin ifadesiyle "her tarafı gurbet olan" yurt için "sıla"ya hasret, sılaya sevgi, sılaya özlem duymamak mümkün mü? Yunus'un "bir ben vardır bende benden içeri" dediği gibi; her insanda bir bilinen, bir de içinde duyduğu, yaşattığı "sıla"sı var. Gurbette olmadığı halde gurbeti içinde duyduğunu ifade eden şair gibi elbette "sıla"yı içinde yaşatanlar da vardır. Sılayı sılada yitirenler de vardır. Asıl dert olan, asıl düşünülmesi gereken bu durum olsa gerek. İşte o zaman; Bizim elin menevşesi top biter Arttı derdim eskisinden beş beter Sıla kimya olmuş burnumda tüter Yol ver dağlar ben sılaya gideyim. bile denilemeyecektir. Çünkü sılayı sılada yitirenler hangi sılanın türküsünü çağırabilecektir ki? Türkülerde bazen sıladaki sevgililer, bazen yavrular, ana-baba akla gelir de hüzün yerini ağlamaya bırakmaz mı? Bunun üzerine: Bülbül ne yatarsın sette kayada Yavruların melil mahzun yuvada Kendim gurbet elde gönlüm sılada Sıladan da haber gelmez ağlarım Şair duyguludur. Doğruluğunun yönü duygu yüklüdür. Gözlerine kansa da zaman zaman, gözlemlerindeki gerçekler hüzün verir ona, gamı yükler yüreğine. Doğduğu diyarlara, dağına, büyüdüğü yerine, yöresine baktıkça bir şeylerin eriyip kaybolduğunu hisseder. Öyle ki bu hissedişte mahzunluğu ve mahpusluğu dolu dolu yaşar. Nasıl yaşamasın ki; "öz vatanda parya" durumuna düşen, düşürülen insanların imanî yaşama tarzlarından sıyrılıp, bundan uzaklaşmayı sürdürmekte. Şairin öz ve özlü söyleyişiyle "sılayı sılada yitirenler" sayılarını artırmakta. Bu durumda nasıl "her tarafı gurbet" olmaz yurdun? Her tarafı gurbet olan yurdun üstünde yaşayanlar; yaşadıkları, insan münasebetleri, kurum ve kuruluşları ile velhasıl topyekûn görünümü ile yâd elleri, "yabancı" diyarları hatırlatmaktan öte duyurursa hangi "sıla"dan bahsedilebilir? Hele hele sılayı sılada yitirenlerin mezarları hangi "bayıra düze" konulabilir? Sılada gurbeti damarlarında hissedenlerin sılası neresi olacak ki; bir halk türküsünde ifadelerini bulduğu gibi, Mezarımı kazın bayıra düze, Yönümü çevirin sıladan yüze nasıl denebilecek? Sılayı sılada kaybedenler, gurbeti sürekli içlerinde yaşatırlar. Bunun için gurbeti icat edenlere beddualar artarda sıralanır. Onların kör olması, perişan olmasının ötesinde; Tez gel ağam tez gel olma muhannet, Gurbeti icat eden görmesin cennet, denir. Sılayı sılada yitirenler “sıla-yı rahim”den de mahrum kalırlar. Sılayı sılada yitirenler, “sıla hasreti” gibi bir duygu zenginliğinin varlığını nasıl hissedecekler, bunu hissedemeyenler nasıl bir yaşamanın sürüklenişi içinde olacaklar? Sılanın değerlerini hatırlamayanlar, gurbetin değerlerine kaybetmemek için sarılırlar. Hani Nasrettin Hoca'nın bilinen bir "yüzük fıkrası" vardır. Malum, Hoca karanlık bir odada yitirdiği yüzüğünü, dışarıda ama "aydınlık"ta arar. Engine hey deli gönül engine, Şimdi rağbet güzel ile zengine, diyen türküler, ezelden beri de bir gerçeği işaret etmektedir. İşte teknolojinin, şahsî faydacılığın teknolojik dostluklar ürettiği, insanı makine parçalarının işleyişi paralelinde değerlendirdiği "medenî vahşet"i üreten çağımızda, yine dost şair Karakoç'un ifadesi ile "sılayı sılada yitirme" durumuna düşenlerin de sayısı giderek artmaktadır. Sılayı "sıla" yapan umutlar, dostluklar, kıpır kıpır sevgi yumakları, iyisiyle kötüsüyle yaşanmış, hayat üzerinde iz bırakmış, hatıralar; karın eriyişi, güvercinin uçuşu gibi birer birer kaymışsa, "hangi sıla" dan bahsedilebilir? O zaman sılaya gitmek için dağlardan yol istemenin de pek anlamı kalmaz. Çünkü sıla; biraz da yaşadıklarımız, umutlarımız, tahayyülümüzü kanatlandırdığımız yerler değil mi? Bir yiğit sılasından ayrı düşünce, Ciğerciği kebap olup pişince, bu kanatlarla uçmak istenir. Bu kanatların çırpınışı sıladaki anaya, bacıya yare kavuşmak içindir. İşte bu sebeplerden arzulanır sıla.Sevgilerimiz, selamlarımız, insanı insan yapan hoş sohbet kelamlarımız, hem derdimiz, hem de dermanımız değil mi? Belki bütün bu sayılanlar, "teknolojik insan" için bir anlam ifade etmeyebilir. "Öz yurdunda parya" durumuna düşenler ve bunu fark edenler ancak sılada gurbeti yaşar, ulaşılmayacak bir sılanın hasreti gönül köşesinin burukluğunu besler de besler. Hasreti duyulan, ulaşılmayacak; biraz da "sılayı sılada yitirenlerin" arayış yorgunluklarında, yeniden güç toplamak için soluklanmalarında, yeni bir can gibi hissedilir. Bu hissediş yüreğimizi sam yeli gibi bir boşluğa uğurlar. Bazen bir şairin mısralarında saklanmadan önce türkülerimizin duygulara uzanan dallarında gönül tellerimizi seher yeli gibi titretir. Herhalde bu titreyişte sılayı sılada yitirmenin ezikliği, mahzunluğu, garipliği ve en önemlisi kaybedişin burukluğu yankılanıp durmaktadır. Sılada dostlar kalmamışsa ya da dost bilinenler el olmaya başlamışsa işte o zaman da sıla sılada yitirilmiştir. Bu duyguları şu türkümüz düşündürücü şekilde çağrıştırır: Kişi ahbabından kemlik mi umar, Evvelki muhabbet kalmamış meğer

fıgen/pulur 13/05/2010 12:50
bende 1995 ertugrul gazı lısesı mezunuyum elazığ fırat üniversitesınde çalısıyorum pulurluyum hemşerılerimı cok sevıyorum fırsat buldukca siteyi ziyaret ediyorum burdan cemisgezekteki arkadaslarımın hepsi memleketın farklı ıllerinde olan fılız mehtap özgun ayşe fadıme ıpek fatma nadır erkan murat rahmi ve şuan isimlerini yazamadığım....hesine selamlar

ahmet özcan/çemişgezek 10/05/2010 13:23
Ben şunu anlamıyorum,neden isminizi gizleme geregi duyuyorsunuz.Açıkca yazın da kimlerin girdigini ve nerelerde olduklarını görelim.burası er meydanı,kimler nerelerde yaşıyor,ne işle ugraşıyorlar,şiir,hikaye yazacagına hiç degilse hemşerilerimize ulaşalım,görüşelim,güzel şeyler paylaşalım,sevgilerimle.