ÅžEYH HÃœSAMETTÄ°N ASELÄ°

Horasan erenlerinden olup türbesi, Çemisgezek ilçesinin sınırları içindeki, Keban Baraj Gölü altında kalan Pulur Köyün' de idi. Hayati, efsanelere karışmış, insanlar ondan şifa ve medet aramışlar yıllarca.
Yasadığımız topraklarda IV. Murat' in, Bağdat seferinin izleri hâlâ efsanelerde yasamaktadır. Bunlardan birisi de Hüsamettin Aseli ile ilgilidir.
IV. Murat, Bağdat seferine çıkarken, Murat Irmağı kıyısına kadar gelir. Çemisgezek' e geçmek ister. Fakat bahar olduğu için kar suları coşmuştur. Orada bulunan sal ile de ordunun geçmesi mümkün değildir. O zaman Murat Irmağının en dar yeri olan Pulur Köyü yakınında kayalara demirler çaktırır. Bu demirlere halatlar bağlatır. Seyyar bir köprü yapar ve askerlerini buradan Çemisgezek tarafına geçirir. Çemisgezek' e gelirken ilk uğrak yeri olan Pulur Köyü'nde duvarın üstüne binmiş bir zatin kendisini karşılamaya geldiğini görünce şaşırır:
Kimdir bu. Sihirbaz midir nedir? deyince, duvara binerek kendini karşılamaya gelen Şeyh Hüsamettin Hazretleri, duvardan iner ve onu fakirhanesine buyur eder. Şeyh Hüsamettin' in evinde bir toprak güveç ve bir de seccadesi vardır. Seccadesini padişahın altına serer. IV. Murat bütün erkânı, bütün askeri ile oturur. Fakat seccadenin bir kenarı hâlâ bos durmaktadır.
Bir müddet sonra toprak güvecin içerisinde bir miktar yemek olduğu hâlde padişahın önüne bırakır. Padişaha da:
-İlâhi adam, bununla kim doyacak, deyince:
-Padişahım besmele ile başlayın evvel Allah hepiniz doyarsınız, der.
Gerçekten de padişah, askerleri ve herkes, bu yemekten yer. Fakat yemek bir türlü bitmez. Sonra padişah;
-Bizim atlarımızın karni aç, bunlara arpa nereden bulacağız? der. Şeyh Hüsamettin, orada duran bir arı peteğini işaret eder:
-Onun içinde arpa vardır. Tayin ölçüsü ile her ata ne kadar arpa verilecekse her asker o petekteki arpadan ati için alabilir.
Askerler, başlarlar atları için arpa almaya. Ancak bazı askerler tayin ölçüsünden fazla arpa aldıkları için bir müddet sonra petekteki arpa tükenir. O sırada IV. Murat ile Şeyh Hüsamettin Aseli, sohbet etmektedirler. Askerlerden biri, arpanın bittiğini, atların yarısından fazlasının arpa almadığını belirtir. Şeyh Hüsamettin:
-Padişahım herhalde isin içine haram karıştı, bazi askerler tayin ölçüsünden fazla arpa almışlardır. Onun için arpa tükenmiştir. Fazla alanlar getirip yerine bırakırlarsa arpanın bitmesi diye bir olay olamaz.
Padişah hemen bir emirle, ölçüden fazla alan askerlerin derhal aldıkları arpayı getirip peteğe bırakmalarını söyler. Gerçekten de bazı askerler fazla aldıkları arpaları peteğe bırakınca, petek eskisi gibi ağzına kadar arpa dolar ve bütün atlara bu arpadan verilir.
IV. Murat ile Şeyh, sohbetlerine devam ederlerken bir bezirganın geldiğini haber verirler. IV. Murat, Şeyhin kerametinden bir örnek daha alayım diye ona:
-Ya Hüsamettin, yükü ne ola ki acep? deyince o da:
-Aseldir padişahım. (Asel Arapça bal demektir) Haberciler gönderirler. Bezirgan başını alıp IV. Murat’ın huzuruna getirirler. Hükümdar, bezirgan başına:
-Yükünüz nedir, diye sorar. Bezirgan başı da: -Padişahım der, yükümüz bezirdir.
IV. Murat, Şeyh Hüsamettin'e dönerek bunun doğru olup olmadığını sorunca, Şeyh Hüsamettin yine, "asel dir padişahım" der. Bu asel sözünde ısrar ettiği için Şeyhe, adına ilâveten Asel i denmiştir. Padişah: "Bezirganın yüküne bakiniz" diye emir verir. Gidip bezirganın yüküne bakarlar ki, taşınan bezir değil bal. Bezirgan başı da hayretler içinde kalır. Padişaha yalan söylediği için cezalandırılacağını zannederek yalvarmaya baslar.
-Padişahım; İste yazılı emrim, iste senedim, iste sefer emrim ben yükleyip yola çıkarken bu bezirdi. Simdi nasıl bal oldu anlamıyorum.
IV. Murat, durumu anlamıştır. Şeyh Hüsamettin'e sonsuz saygı duyar. Pulur köyü civarını vakıf olarak Şeyh Hüsamettin'e bırakır. Beratını yazarak kendisine verir. Vedalaşıp ayrılırlar. Bugün (Pulur) Sakyol köyünde yasayan halkın bu Şeyh Hüsamettin'in torunları oldukları söylenir.